Ale jak pisać skrypty? Czyli scenariusz algorytmu wysyłki wiadomości.

W pierwszej kolejności polecam napisać algorytm naszego skryptu. Co się będzie działo krok po kroku. Może być to po polsku lub po angielsku. Załóżmy, że będziemy chcieli wysłać email. Jakie dane potrzebuje i jakie kroki wykonamy?

  1. Do wysłania emaila potrzebujemy znać:
    • Nazwisko odbiorcy
    • Adres email odbiorcy
    • Temat naszej wiadomości
    • Treść wiadomości
  2. Utwórzmy wiadomość email ze zmiennymi
  3. Wyślijmy wiadomość

Te trzy punkty możemy teraz wpisać do Edytora Skryptów, jako komentarz. Oto i nasz skrypt:

1. Do wysłania emaila potrzebujemy znać.

Punkt pierwszy jest wypełnieniem zmiennych. W polach adres i nazwisko wpisz swoje dane. Sprawdzisz w ten sposób czy skrypt działa poprawnie.

Jak widzisz, zmienne nasze odpowiadają nazwą i treści jakie wysyła się w normalnej korespondencji mailowej.

2. Utwórzmy wiadomość email.

Drugim krokiem jest utworzenie wiadomości, do określonego wcześniej przez nas adresata i znanym temacie i treści. W tym celu wywołaj bibliotekę ⇧+⌘+L, z której wybierz program Mail.
W słowniku programu Mail wyszukaj jak utworzyć (ang. make) wiadomość i jakie są parametry wywołania.
W Standard Suite wyszukaliśmy polecenie (polecenia są czasownikami (ang. verbs), oznaczonymi literką v) make, które mówi nam:

make v : Create a new object.
make
new type : The class of the new object.

Reszta polecenie w nawiasach kwadratowych [ ] jest opcjonalna.
Można z niego wywnioskować, że po make należy podać nazwę klasy, jaką chcemy utworzyć. Klasy są oznaczone literką n (ang. nouns). My chcemy utworzyć obiekt wiadomości wychodzących (ang. outgoing message) i takiego zwrotu poszukaj w słowniku.
Ja znalazłem w Mail, pod hasłem “outgoing message”:

SlownikMail

Bardzo dobra wiadomość, na samym dole mam informację, jakie komendy mogę użyć w przypadku naszej nowej wiadomości. Wiadomość możesz zapisać, zamknąć lub wysłać.
Zwróć też uwagę, że odbiorca (ang recipient) jest elementem naszej wiadomości i musimy go utworzyć niejako oddzielnie. W słowniku jest opisany następująco:

recipient n : An email recipient
>> elements
>> contained by outgoing messages, messages.
>> properties
>> address (text) : The recipients email address
>> name (text) : The name used for display

Nasz skrypt możemy pisać dalej, także obecnie wygląda tak:

 

3. Wyślij wiadomość.

Uruchom kod, który do tej pory napisałeś. Jeśli wszystko jest poprawnie napisane (kompilacja ⌘+K) to utworzona zostanie nowa wiadomość, z odbiorcą, tematem i treścią.

NowaWiadomosc
Wystarczy dodać jedno słowo, żeby wysłać (ang. send) wiadomość. Spis możliwych czynności, jakie mogliśmy wykonać na obiekcie newMessage mieliśmy w opisie klasy outgoing message pod “responds to” (pol. reagować na).
Czyli do wysłania wiadomości służy komenda send i to słowo dzieli cię od zakończenia pracy nad naszym skryptem.
Skrypt finalnie wygląda następująco:

Zwróć uwagę, że na końcu mamy dwa razy end tell, czyli frazy zamykające wydawanie komend. Pierwszym tell jest mówieniem do aplikacji Mail, drugim jest powiedzenie obiektowi newMessage, żeby utworzył nowego odbiorcę z właściwościami name i address.

Nasz skrypt jest prostym pokazaniem sposobu, w jaki można pisać skrypty. Zwłaszcza AppleScript, który został tak stworzony, żeby jak najbardziej przypominał rozmowę z komputerem, a raczej wydawanie mu poleceń.
Czy nie przypomina Ci to czegoś, co zostało wprowadzone do macOS w jego najnowszej wersji Sierra?
Mnie pisanie skryptów przypomina rozmowę z Siri, której wydajemy te same komendy, tylko werbalnie.

Pisząc skrypty, polecam, tak jak to zrobiliśmy, rozpisać sobie scenariusz, algorytm co chcemy wykonać, a potem dopisać do naszego opisu komendy wydawane komputerowi. Komendy i potrzebne parametry można wyszukać w słowniku.

Michał Szafrański
Programista - Architekt - Projektant Oprogramowania. Zainteresowania: Cloud Computing - Architectural Design Patterns - Google Cloud Platform. Miłośnik sprzętu i oprogramowania firmy Apple.

Comments are closed.